دسته: امام علی النقی (ع)
← 570 بازدید احادیث نقل شده از حضرت هادی علیه السلام
. فروتنى آن است که با مردم چنان کنى که دوست دارى با تو چنان باشند.
(المحجة البیضاء ، ج ۵ ، ص ۲۲۵)
۲٫ براى خداوند بقعههایى است که دوست دارد در آنها به درگاه او دعا شود و دعاى دعاکننده را به اجابت رساند ، و حائر حسین (ع) یکى از آنهاست.
(تحفالعقول ، ص ۵۱۰)
۳٫ هر کس از خدا بترسد ، مردم از او بترسند ، و هر که خدا را اطاعت کند ، از او اطاعت کنند ، و هر که مطیع آفریدگار باشد ، باکى از خشم آفریدگان ندارد ،
و هر که خالق را به خشم آورد ، باید یقین کند که به خشم مخلوق دچار مىشود.
(تحف العقول ، ص ۵۱۰)
۴٫ کسى که چهل روز گوشت نخورد بد خلقى پیدا کند ، و کسى که چهل روز پى در پى نیز گوشت بخورد اخلاقش بد مىشود.
(بحار الانوار + ج ۵۶ ، ص ۳۲۶)
۵ . به راستى که خدا ، جز بدانچه خودش را وصف کرده ، وصف نشود . کجا وصف شود آنکه حواس از درکش عاجز است ، و تصورات به کنه او پى نبرد ، و در دیدهها نگنجد ؟ او با همه نزدیکیش دور است و با همه دورىاش نزدیک . کیفیت و چگونگى را پدید کرده ، بدون اینکه خود کیفیت و چگونگى داشته باشد . مکان را آفریده بدون اینکه خود مکانى داشته باشد . او از چگونگى و مکان بر کنار است . یکتاى یکتاست ، شکوهش بزرگ و نامهایش پاکیزه است.
(تحف العقول ، ص ۵۱۰)
۶٫ هر که بر طریق خداپرستى محکم و استوار باشد ، مصائب دنیا بر وى سبک آید ، گر چه تکه تکه شود.
(تحف العقول ، ص ۵۱۱)
۷٫ اگر بگویم کسى که تقیه را ترک کند مانند کسى است که نماز را ترک کرده ، راست گفتهام.
(تحف العقول ، ص ۵۱۱)
۸٫ شخص شکرگزار ، به سبب شکر ، سعادتمندتر است تا به سبب نعمتى که باعث شکر شده است . زیرا نعمت کالاى دنیاست و شکرگزارى ، نعمت دنیا و آخرت است .
(تحف العقول ، ص ۵۱۲)
۹٫ خداوند دنیا را سراى امتحان و آزمایش ساخته و آخرت را سراى رسیدگى قرار داده است ، و بلاى دنیا را وسیله ثواب آخرت ، و ثواب آخرت را عوض بلاى دنیا قرار داده است.
(تحف العقول ، ص ۵۱۲)
۱۰٫ ستمکار بردبار ، بسا که به وسیله حلم و بردبارى خود از ستمش گذشت شود و حقدار نابخرد ، بسا که به سفاهت خود ، نور حق خویش را خاموش کند.
(تحف العقول ، ص ۵۱۲)
۱۱٫ کسى که خود را سبک مىشمارد ، از شر او در امان مباش.
(تحف العقول ، ص ۵۱۲)
۱۲٫ اگر همه مردم مسیرى را انتخاب کنند و در آن گام نهند ، من به راه کسى کهتنها خدا را خالصانه مىپرستد خواهم رفت.
(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۲۴۵)
۱۳٫ حسد نیکوییها را نابود سازد.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۲)
۱۴٫ تکبر و غرور ، دشمنى آورد.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۲)
۱۵٫ فقر یعنى آزمندى نفس است و ناامیدى بسیار.
(بحار الانوار + ج ۷۸ ، ص۳۶۸)
۱۶٫ بخل ناپسندهترین خلق و خوى است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۲)
۱۷٫ طمع خصلتى ناروا و ناشایست است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۲)
۱۸٫ امام هادى (ع) به کسى که در ستایش از ایشان افراط کرده بود فرمودند : از این کار خوددارى کن که تملق بسیار ، بدگمانى به بار مىآورد ، و اگر برادر مؤمنت مورد اعتماد تو واقع شد ، از تملق او دست بردار و حسن نیت نشان ده.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۲)
۱۹٫ هر گاه در زمانهاى عدل بیش از ظلم رایج باشد ، بدگمانى به دیگرى حرام است ، مگر آنکه آدمى بدى از کسى ببیند ، و هرگاه در زمانهاى ظلم بیش از عدل باشد ، تا وقتى که آدمى خیرى از کسى نبیند ، نباید به او خوشبین باشد.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۲۰٫ بهتر از نیکى نیکوکار است ، و زیباترین از زیبایى ، گوینده آن است ، و برتر از علم حامل آن است ، و بدتر از بدى ، عامل آن است ، و وحشتناکتر از وحشت ، آورنده آن است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۲۱٫ از کسى که بر او خشم گرفتهاى ، صفا و صمیمیت مخواه و از کسى که به وى خیانت کردهاى ، وفا مطلب ، و از کسى که به او بدبین شدهاى ، انتظار خیرخواهى نداشته باش ، که دل دیگران براى تو همچون دل تو براى آنهاست.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۵)
۲۲٫ خشم بر زیر دستان از پستى است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۲۳٫ هر که از خود راضى باشد ، خشمگیران بر او زیاد خواهند بود.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۳)
۲۴٫ مقدرات چیزهایى را بر تو نمایان مىسازد که به فکرت خطور نکرده است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۳)
۲۵٫ نارضایتى پدر و مادر ، کم توانى را به دنبال دارد و آدمى را به ذلت مىکشاند.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۳)
۲۶٫ مردم در دنیا با اموالشان و در آخرت با اعمالشان هستند.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۲۷٫ مسخرگى ، تفریح سفیهان و کار جاهلان است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۲۸٫ وقت جان دادنت نزد خانوادهات را به یاد آر که در آن هنگام طبیبى جلوگیر مرگت و دوستى نفع رسانت نباشد.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۲۹٫ جدال ، دوستى قدیمى را تباه مىکند و پیوند محکم را مىگسلد و کمترین چیزىکه در آن است کوشش براى غلبه بر دیگرى است ، که آن هم ریشه علتهاى جدایى است.
( مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۳۰٫ حکمت ، اثرى در دلهاى فاسد نمىگذارد.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۳۱٫ براى نعمتها همسایه خوبى شوید و با شکرگزارى به افزودن آن امیدوار باشید.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۵)
۳۲٫ گلایه کلید گرانبارى است ، ولى گلایه بهتر از کینهتوزى است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۳۳٫ نادان ، اسیر زبان خویش است.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۳۴٫ افسوس کوتاهى کارهاى گذشته را با تلاش در آینده جبران کنید.
(مسند الامام الهادى ، ص ۳۰۴)
۳۵٫ هر که از خود راضى باشد بدگویان او زیاد خواهند شد.
بحارالا نوار: ج ۶۹، ص ۳۱۶، ح ۲۴٫
۳۶٫هرکس به خویشتن إ هانت کند و کنترل نفس نداشته باشد خود را از شرّ او در اءمان ندان .
تحف العقول : ص ۳۸۳، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۵٫
۳۷٫تواضع و فروتنى چنان است که با مردم چنان کنى که دوست دارى با تو آن کنند.
محجّة البیضاء: ج ۵، ص ۲۲۵٫
۳۸٫هرکس مطیع و پیرو خدا باشد از قهر و کارشکنى دیگران باکى نخواهد داشت .
بحارالا نوار: ج ۵۰، ص ۱۷۷، ح ۵۶، و ج ۷۱، ص ۱۸۲ ح ۴۱٫
۳۹٫شب زنده دارى ، خواب بعد از آن را لذیذ مى گرداند؛ و گرسنگى در خوشمزگى طعام مى افزاید یعنى هر چه انسان کمتر بخوابد بیشتر از خواب لذت مى برد و هر چه کم خوراک باشد مزّه غذا گواراتر خواهد بود .
بحارالانوار: ج ۸۴ ص ۱۷۲ به نقل از اءعلام الدین دیلمى .
۴۰٫مسخره کردن و شوخى هاى – بى مورد – از بى خردى است و کار انسان هاى نادان مى باشد.
الدرّة الباهرة : ص ۴۲، س ۵، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۲۰٫
نوشته: jannati
تاریخ : آذر ۲۳م, ۱۳۸۷
اشعاری در مدح امام هادی (ع)
.لطف امام هادی
لطف امام هادى و نور ولایتش
ما را اسیر کرده به دام محبتش
بر لطف بى کرانه اوبسته ایم دل
امشب که جلوه گر شد خورشید طلعتش
منت خداى را که به ما کرده مرحمت
توفیق برگزارى جشن ولادتش
تبریک باد بانوى کبرى سمانه را
کین غنچه بر دمید ز گلزار عصمتش
ماه تمام و نیمه ذى حجه مطلعش
خیر کثیر وکوثر قرآن بشارتش
این است آن امام که تقدیر ایزدى
بعد از جواد داده مقام امامتش
این است آن امام که ذرات کائنات
اقرار کرده اند به جود و کرامتش
این است آن امام که در برکة السّباع
شیران شوند رام و گذارند حرمتش
این است آن امام که از نقش پرده هم
ایجاد شیر زنده کند حکم قدرتش
این است آن امام که دشمن به چند بار
رخسار عجز سوده به درگاه عزتش
سر تا به پاى عاطفه و مرحمت ولى
دشمن به لرزه آمده از برق هیبتش
آن سومین ابوالحسن از خاندان وحى
چون سه على دیگر باشدعبادتش
افزون زریگهاى بیابان عطاى او
بیش از ستاره هاى درخشان فضیلتش
مائیم و دست و دامن آن حجت خدا
چون ناامید کس نشود از عنایتش
گردیده ایم جمع به ذیل لواى او
افکنده ایم دست به دامان رحمتش
از آستان قدس رضا هدیه مى کنیم
آه دلى به غربت و اشکى به تربتش
یارب بحق فاطمه با فتح کربلا
بگشا بروى ما همه راه زیارتش
از لطف آن امام (مؤید) مؤید است
کو رانشان خدمت آل محمد است
۲٫ صبح هدایت
چو بر سریر ولایت نشست خسرو دین
فلک نهاد به درگاه او سر تمکین
بیا که صبح هدایت دمید و شد تابان
در آسمان ولایت ستاره دهمین
ز نسل احمد مرسل ز دوده حیدر
ز نور فاطمه طاووس باغ علیّین
ز آسمان امامت دمید خورشیدی
که آفتاب جمالش گرفت روی زمین
به سالکان حقیقت دهید مژده که گشت
امام هادی فرمانروا و رهبر دین
ستارهای که ز انوار چهره، روشن کرد
فضای کون و مکان را به نور علم و یقین
مه سپهر فضیلت، محیط جود و کرم
شه سریر ولایت چراغ شرع مبین
طلیعهای که ز بهر طواف شمع رُخش
گشوده بال چو پروانه جبرئیل امین
شهنشهی که شهان پیش خاک درگاهش
کشیده دست ز تخت و کلاه و تاج و نگین
مهی که بهر تماشای آفتاب رُخش
نشسته در صف گردون ستارگان به کمین
سُرور سینه زهرا، سلیل ختم رسل
نهال گلشن طاها و روضه یاسین
به پیش تربت پاکش دم از بهشت مزن
که خاک اوست مصفّاتر از بهشت برین
ضمیر اهل یقین از صفای او روشن
دهان اهل ادب از کلام او شیرین
رُخش طلیعه آیات کبریاست بخوان
صفات ذات خدا را از آن خطوط جبین
چو دُرّ لئالی طبعش به گوش دل آویز
که طبع اوست گرانمایه گنج دُرّ ثمین
شهی که حکم ولایش ز بامداد ازل
نوشته کلک قضا بر صحیفه تکوین
حصار علم و یقین شد به دست اوستوار
کتاب فضل و شرف شد به نام او تدوین
“رسا” چو خواست که دفتر به زیور آراید
نموده نامه به نام مبارکش تزیی
۳٫ دهمین میر
دهمین حجت خدا هادى
دهمین میر و پیشوا هادى
دهمین جانشین پیغمبر
نهمین پور مرتضى هادى
دهمین دادرس به خلق جهان
دهمین شافع جزا هادى
دهمین گل ز گلشن زهرا
ثمر نخل طاوها هادى
مظهر جود و نور چشم جواد
جد مهدى مه لقا هادى
حاجت ما ظهور مهدى توست
حاجت ما روا نما هادى
جشن میلاد تو مبارک باد
بر همه خلق ما سوا هادى
متوکل نمود مسمومت
کشته زهر اشقیا هادى
دستگیرى کن از هنرور خویش
تا نیفتاده او ز پا هادى
۴٫ دهمین مسند نشین
کیستم من شاهکار ملک ذات کبریایم
دهمین مسند نشین از بعد ختم الانبیایم
گوهرى ارزنده از گنجینه ى جود جوادم
نهمین فرزند دلبند على مرتضایم
مصرعى از شعر ناب عصمت کبراى حقم
هشتمین پرورده ى ایمان و صبر مجتبایم
پاسدار پرچم پر افتخار حق پرستى
هفتمین سنگر نشین نهضت خون خدایم
دُرّ عبادت فارغ التحصیل درس عابدینم
ششمین زینت فزا از بهر محراب دعایم
در نایابى ز بحر دانش بحراالعلومم
پنجمین گنجینه ى اسرار کل ماسوایم
صادق آل نبى را وارث فقه و اصولم
چارمین استاد دانشگاه تکوین ولایم
وارث موسى بن جعفر در مسیر پایدارى
سومین نور دل آن پیشواى مقتدایم
محور چرخ زمانم، حجت روى زمینم
دومین گل از گلستان على موسى الرضایم
در مسیر حق پرستى بعد آباء گرامم
اولین هادى خلق بعد از مصباح الهدایم
در شجاعت بى قرینم، در سخاوت بى نظیرم
حق پرستان را حبیبم، دردمندان را دوایم
من وصیم، من ولیم، من نقیم، من سخیم
زانکه همنام على معنىِ، هاى هل ایاتم
آیه ى تطهیر را مصداق و از امر الهى
آیه اى از شاخصار نصِ نون انمایم
غم مخور (ژولیده) فردا پاى میزان عدالت
شافعت در نزد حق هنگام پاداش و جزایم
۵٫ سرودِ مدحَتَت
ز دل سرودِ مدحَتَت سر، عاشقانه مىکنم
مِنَ الاَزَل اِلَى الاَبَد تو را بهانه مىکنم
اگر نواى رب کنم خداى را طلب کنم
من از هدایت تو سر بَر آستانه مىکنم
شَها دَهُم ولى تویى چهارمین على تویى
بنام نامى على تو را ترانه مىکنم
نه ترک ذکر تو کنم نه حد شکر تو کنم
نداى اعتلاى تو به هر زمانه مىکنم
تویى که بر هدایتت هزار خضر تشنه لب
منم که آب زندگى طلب ز خانه مىکنم
نه راه گم شود ز تو که چاه خُم شود ز تو
به یک نگاه چاره صد آب و دانه مىکنم
مدینه دل مرا ضریح طور کردهاى
چه سجدهها به مقدم گل سمانه مىکنم
بگو به شکر نعمت خداى حى لا مکان
سلام ما درود ما به جد صاحب الزمان
دل رمیدهام به یک نگاه، مایل آمده
به سایه حضور تو اسیر و حایل آمده
تو آن یم کرامتى که از خروش بخششت
طمع کنان و سرکشان دلم به ساحل آمده
ز موج خوش نگاهىات ز فوج خیر خواهىات
به اوج بى سپاهىات هزار سائل آمده
خم دلم غدیر تو جهانیان فقیر تو
ملوک سر به زیر تو که میر عادل آمده
دلم گرفته بوى تو نشسته کنج به کوى تو
طلب کند سبوى تو که ساقى دل آمده
به چشمک ستارهها چه خیره شد نظارهها
به یثرب است اشارهها که ماه کامل آمده
ز آیهها بشارتى ز سورهها اشارتى
مدینه شد زیارتى که شمس نازل آمده
خدا على دیگرى به شیعه مىدهد نشان
سلام ما درود ما به جد صاحب الزمان
اگر غدیر وادى مدینهُ الْوِلاء بود
ولادت مبارکت سفینة الهدى بود
اگر نبى است شهر علم اگر على است باب آن
علوم اولین و آخرین حق تو را بود
تو مدح اهلبیت را مؤلفى و مدعى
که شعر نغز جامعه ز خامهات به جا بود
تو مُظهرى به هل اتى تو مَظهرى به هر عطا
تمام کائنات بر سراى تو گدا بود
تویى امام مؤتمن تو سومین اباالحسن
تو دومین گل رضا که جد تو رضا بود
تو احمدى تو حیدرى تو امتداد کوثرى
نواده حسینى و عموت مجتبى بود
تمام ملک دست تو سمات پاى بست بود
که تخت و تاج سلطنت به حق تو را سزا بود
جواد آل جود را بشارت آمد از جنان
سلام ما درود ما به جد صاحب الزمان
تو ناشر حقیقتى تو مظهر ولایتى
تو هادى طریقتى تو کشتى هدایتى
تو میوه نبوتى تو شاخسار عترتى
تو نور چشم عصمتى تو را خدا عنایتى
تویى شراب ناب من حساب من کتاب من
شفاعتم به دست تو به حال ما رعایتى
وحوش رامِ رامِ تو طیور صید دام تو
تو کیستى تو چیستى؟ خداى را چه آیتى
نه وصف توست کار من نه مدح تو شکار من
تو صید وصف داورى ز بسکه خوش حکایتى
مرا به خویش بنده کن بیا و مرده زنده کن
مسیح جان خسته کن ز بى کسان حمایتى
میان حصر دشمنان امید قلب دوستان
طلایه دار شیعیان امیر با درایتى
به روز غم مرا ببر به سوى خود کشان کشان
سلام ما درود ما به جد صاحب الزمان
۶٫ رخ از دوستان متاب
اى در سپهر مجد و شرف . رویت آفتاب
در بزم ما بتاب و، رخ از دوستان متاب
از پاى فتاده ایم ، زرحمت تو دستگیر
ما را که دل زآتش داغت بود کباب
جمعیم ما و، لیک پریشان به یاد تو
و زما شکسته تر دل زهرا و، بو تراب
یا هادى المضلین ، کز مردم ضلال
جسمت در التهاب و، روانت در التهاب
تو آفتاب عالمى و، از افول تو
افتاده است در همه ذرات انقلاب
اى ایت توکل و، اى ایه رضا
دیدى جنایت از متوکل تو بى حساب
گاهى دهد مکان تو در برکه السباع
گاهى درون محبس دشمن به پیچ و تاب
زندان بى ملاقات انهم براى تو
اه از جفاى طایفه غافل از عقاب
تو زاده بزرگ جآنان جنتى
اى از ستم شهید شده درگه شباب
ان شربتى که داد به اجبار دشمنت
گویا شرنگ مرگ بدو، آتش مذاب
کاتش به جسم و جان تو پروانه سان فتاد
وز سوز زهر جسم تو چون شمع گشت اب
اى بر درت نثار درود ملائکه
امروز بر سلام موید بده جواب
۷٫ مژده اى دل که دلربا آمد
مژده اى دل که دلربا آمد
دلربایى گره گشا آمد
محنت و درد و غم فرارى شد
شادى و رحمت و صفا آمد
بعد شوال ماه ذیقعده
شامل رحمت خدا آمد
کلک رحمت کشیده نقشى را
کز خدا بانک مرحبا آمد
از منادى ندا رسد در گوش
مژده اى مومنان رضا آمد
نجمه را داده ذات حق پسرى
که از او جان به جسم ما آمد
هشتمین جانشین ختم رسل
حجت ذات کبریا آمد
هفتمین نور دیدگان على
ششمین یار مجتبى آمد
پنجمین حافظ قیام حسین
کاتب شرح کربلا آمد
چهارمین رهبر عبودیت
رهبرى پاک و پارسا آمد
سومین پاسدار بحر علوم
بهر تفسیر هل اتى آمد
دومین استاد فقه واصول
معنى نون انما آمد
اولین پور موسى جعفر
بهر تثبیت ارتضا آمد
عالم آل احمد است رضا
یادگار محمد است رضا
نام او پاسدار نام علیست
مشى او حافظ مرام علیست
چون کلام على کلام خداست
ذکر او دائما کلام علیست
بر رضاى خدا رضاست رضا
در رضایش همه پیام علیست
نام او را على نهاده خدا
چون ولایت فقط به نام علیست
شهد جانش به کام ما نوش است
نوش هستى ز شهد جام علیست
محترم نزد مقام وى است
چون مقام رضا مقام علیست
از قوامش دوام مکتب ماست
چون قوام رضا قوام علیست
حرمت اوست محترم به همه
احترامش به احترام علیست
کللهم نور واحد از گفتن
رمز ورازش زاحتشام علیست
دل ما صید دام عشق رضاست
چونکه هر عاشقى به دام علیست
داد مظلوم گیرد از ظالم
در کفش تیغ انتقام علیست
عین نامش علامت جود است
لطف لامش ز لطف لام علیست
هست دریاى او یم رحمت
ز آنکه رحمت ز لطف عام علیست
هر که گردد چون من غلام رضا
این یقین دان که او غلام علیست
پیامک های تبریک به مناسبت میلاد امام علی نقی علیه السلام
۱٫ ای نور خدا امام هادی
وی مکتب عشق را منادی
ای در کف تو لوای قرآن
وی مجری آیه های قرآن
در اوج طلوع روشنائی
آیینه ی پاک حق نمائی
*ولادت جد برگوار امام زمان-عج، تبریک و تهنیت*
۲٫ امشب ای دل، مرا شب شادی است
در کف ما برات آزادی است
باب رحمت ز هر طرف شد باز
شب میلاد حضرت هادی(ع) است
…
ولادت دهمین پیشوای پرهیزکاران بر شما مبارکباد.
۳٫ *میلاد نور مبارک*
امام هادی(ع) : ” هرکس بذر خوبی بکارد، شادمانی درو می کند.”
همیشه شادمان باشید.
۴٫ ز سوی عرش رحمن، نوید شادی آمد
بشارت ای محبان، امام هادی آمد
کجایی یابن زهرا بده عیدی مارا
که روح عشق و ایمان امام هادی آمد
۵٫ ای گوهر بحر آفرینش/ وی چشم و چراغ اهل بینش
همنام علی مرتضایی/ سرتا به قدم خدانمائی
امروز که دل قرین شادیست/ میلاد تو ای امام هادی است
میلاد تو برهمه مبارک/ بر مهدی فاطمه مبارک
برچسب : پيامک هاي تبريک به مناسبت ميلاد امام علي نقي عليه السلا